|
شما می گویید این روزها نمی شود بدون یک سرمشق بد در زندگی، گرگ موفقی شد، اما من گرگ های خیلی بد زیادی را می شناسم که هیچ وقت به مدرسه نرفته اند، هیچ وقت! آثار کلاسیک کتاب هایی اند که پیوسته در موردشان می شنویم: « دارم دوباره می خوانمش...» و هرگز :« دارم می خوانمش...» شاهزاده كوچولو پرسيد: «و اگر سكه نداشته باشم چي؟» نانوا گفت: «خوب نميتواني نان بخري.» شاهزاده كوچولو پرسيد: «و اگر گرسنه باشم چي؟» نانوا گفت: «باز هم فرقي نميكند.» شاهزاده كوچولو با اندوه پرسيد: «و اگر خيلي گرسنه باشم چي؟» نانوا گفت: «باز هم فرقي نميكند.» شاهزاده كوچولو پرسيد: «و اگر يك آدم خيلي خيلي خيلي گرسنه باشد و چند روز چيزي نخورده باشد چي؟» نانوا گفت: «باز هم فرقي نميكند.» شاهزاده كوچولو پرسيد: «و اگر او يك آدم بزرگ باشد چي؟» نانوا گفت: «باز هم فرقي نميكند.» شاهزاده كوچولو در حالي كه بغض گلويش را گرفته بود، پرسيد: - «و اگر آن آدم بزرگ بچههايي داشته باشد كه آنها هم گرسنه باشند چي؟» نانوا گفت: «باز هم فرقي نميكند.» شاهزاده كوچولو در حالي كه قطرههاي اشك در چشمانش موج ميزدند، با خودش گفت: ... عمويم گفت: «چند سالته؟» گفتم: «نُه سال و نيم» بادي به غبغب انداخت و گفت: «من وقتي هم سنِ تو بودم، ده سالم بود.» ... چیک ... چیک ... آهای چیک ... بیا چیک ... مرا چیک ... ببند چیک ... می خوام چیک ... کمی چیک ... لالا چیک ... کنم چیک ... چیک ... چیک ... ... شاهزاده کوچولو گفت: در دنیا باید مواظب هر چیز بود تا خطرناک نشودحتی یک گل! آری حتی گلی کوچک هم گاهی می تواند خیلی خطرناک باشد. و آن هنگامی است که او مثل درخت بائوباب در قلب آدم ریشه زده باشد، و آن گاه است که می تواند همه وجود آدم را فرا بگیرد، و هنگامی که خواسته باشی از او دور شوی تو را به سوی خودش می کشد و اگر مجبور باشی او را ترک کنی همیشه غمگین خواهی بود. |
|
ساختار و تاویل متن |
بخش هایی از متن کتاب
کتاب نخست: نشانه ها و شکل متن
در آمد/6
فصل یک/ زبان و نشانه: سوسور، پیرس، موریس/11
فصل دو/ ارزش شکل: فرمالیست های روسی/38
فصل سه/ زبان و شعر: یاکوبسن/65
فصل چهار/ منطق مکالمه: باختین/93
فصل پنج/ روش بیان: موکاروفسکی، لوتمن، ولفلین، اسپیتزر/121
فصل شش/ شکل و معنا: پروپ، یولس، گرماس، برمون/144
کتاب دوم: بررسی ساختاری متن
در آمد/ 180
فصل هفت/ ساختار و معنا: لوی استروس، فوکو/183
فصل هشت/ لذت متن: بارت/210
فصل نه/ لذت نقد: تودورف/273
فصل ده/ نشانه و سخن: ژنت، کریستوا/308
فصل یازده/ نشانه و تأویل: اکو/348
کتاب سوم: شالوده شکنی متن
درآمد/376
فصل دوازده/ متافیزیک حضور: دریدا/379
فصل سیزده/ کلام و معنا: نیچه، هوسرل، هیدگر، فروید/424
فصل چهارده/ فراسوی معنا: باتای، بلانشو، بلوم، هارتمن، دمان /452
فصل پانزده/ موقعیت پسامدرن: لیوتار، دلوز/475
کتاب چهارم: تأویل متن
درآمد/496
فصل شانزده/ تأویل و دانایی: از متون کهن تا فروید/499
فصل هفده/ تأویل و شناخت: شلایر ماخر، دیلتای/522
فصل هجده/ تأویل و راز متن: هوسرل، هیدگر/544
فصل نوزده/ تأویل و معنا: گادامر، هرش/570
فصل بیست/ لذت تأویل: ریکور/614
فصل بیست و یک/ افق متن: آیزر، یاس/680
آن زندگی که سرانجام بازش می یابیم، آشکار و روشن می شود، یگانه شکل زندگی که به راستی به نتیجه می رسد ادبیات است.
ص.1
لذت متن:رولان بارت
... اما زیباترین
نوشته
اتو بیو گرافی بارت در واپسین بخش
اتاق روشن یافتنی است،
یعنی آخرین کتابی که در ایام زندگیش منتشر کرد و درباره
عکاسی است.
این جا، بارت با تماشای عکس های مادرش کوشید تا به قول مارسل پروست «
آن مرده
عزیز » و عمر رفته اش را زنده کند.
معتقد بود: کتاب معنا را می آفریند و معنا زندگی را.
ص.255
ادبیات یا همه چیز است یا هیچ چیز.
ژرژ باتای
ص.273
برای انسان هیچ چیز هراس آورتر از نبودن پاسخ نیست.
باختین
ص.38
یکی از راه ها برای تحمل زندگی، غرق شدن در ادبیات است. انگار در جشنی جاودانه شرکت داشتن.
فلوبر
ص.614
می توان زبان را
همچون شهری قدیمی تصور کرد؛ مجموعه
پر پیچ و خم، شکل یافته از گذر
راه ها، میدآنها، خانه های قدیمی و نو، خانه هایی که بخش هایی از آنها در دوره های مختلف ساخته شده است؛ و این همه در محاصره
شهرک هایی
تازه ساز با خیابآنهای مستقیم و خانه های هم شکل.
ویتگنشتاین
زبان ابزار داستان است و داستان روش زبان را دنبال می کند.
مالارمه
ص.231
کتاب معنا را می آفریند و معنا زندگی را.
رولان بارت
ص.255
وقتی درباره
آثار
نویسنده
می نویسیم موضوع اصلی نه نویسنده، بل شیوه
است که
نویسنده ما را به گفتن چیزهایی درباره
خودمان وادار می کند: من با امکاناتی که نویسنده به من می دهد بر
خویشتن تاثیر می گذارم. آن چه درباره
او می گویم مرا ناگزیر می کند تا بیشتر درباره
خویشتن بیندیشم( و یا در بیشتر موارد درباره
خویشتن نیندیشم).
رولان بارت
ص.257
یاکوبسن کشف کرده
بود که تجربه
کودک از زمان اساساً وابسته به تجربه
زبانی اوست. کودکان همواره پرسش هایی درباره
ماهیت ربان طرح می کنند و
به مرحله های پیشین فراگیری زبان اشاره دارند. آنان شیفته
صحبت
کردن درباره
زبان هستند و کارکرد فرا_زبانشناسیک ابزاری مهم در
تکامل زبانی آنهاست. کودک گذشته را چنین به یاد می آورد:« وقتی که
بچه بودم این جوری حرف می زدم.» و گاه می کوشد تا مثل بچه کوچولو
حرف بزند. به چشم او این بازی سخت جذاب است.
یاکوبسن
ص.218
... شعر مناسبتی با هستی دارد و روشنگر است. شعر حقیقت را آشکار می کند...
زبان پیش از شاعر به حرف می آید و پیش از شاعر حرف می زند...
شعر گونه آفرینش است. بی هدف، بی آنکه قرار باشد به کاری بیاید و یا سودی به بار آورد...
شعر همه آن چیزهایی را آغاز می کند که زبان دیرتر طرح می نماید...
شعر آشکارگی راز هستی است...
شعر گفتاری است با
معنای ویژه
خود، چونان فضای « بازی » است. بازی به معنای « نهادن
هر چیز در جای درست و مکان راستین آن در جهان ». چنانکه کودکی در
بازی، هر چیز را آن جا که باید، می گذارد. شعر از میان بردن فاصله
میان هر چیز است با جهان؛ و همه چیز را به موقعیت نخستین آن باز
می گرداند. « انگار برای نخستین بار دیده می شود».
ص.557
Swords
Send this poem to your friends
|
ساختار و تاویل متن نویسنده: بابک احمدی طرح جلد: مهدی سحابی ناشر: نشر مرکز 88965098-88969848 88970462-88965169 قیمت: 7250 تومان
مشخصات کتابی که پیش روی شماست، شما را یاری می کند تا به سادگی بتوانید، هر کتابی را که خواسته باشید، خریداری کنید. برای کسب آگاهی بیشتر لطفآً به بخش خرید کتاب مراجعه کنید.
... و این را من می دانم عجیب است که چقدر دوست دارم تو را عجیب است که چقدر دوست داری مرا با آن که هرگز مرا ندیده ای با آن که هرگز تو را ندیده ام ولی چه فرقی دارد؟ آنها که هم را دیده اند آنها که هم را در آغوش کشیده اند آنها که هم را بوسیده اند مگر چقدرش را به یاد می آورند؟ ما با هم زندگی می کنیم و این را تو می دانی ما با هم زندگی می کنیم و این را من می دانم 3/9/84
Pour
moi-même |
|
Copyright © 2004-2008 Smahvar.com |
Design Copyright © 2004-2008 DELDAR Institute All rights reserved |
Designer & Moderator: Pedram Payande |